Nowa polityka klimatyczna nie służy hodowli lasu

Z ustaleń poczynionych na konferencji klimatycznej w Durbanie wynika, że fińskie lasy powinny rocznie sekwestrować co najmniej 20 mln ton CO2. Za nieosiągnięcie tego poziomu sekwestracji Finlandia musiałaby zapłacić, kupując odpowiednią ilość praw do emisjiCO2.

W wyniku negocjacji, których sfinalizowaniem była konferencja klimatyczna w Durbanie w Republice Południowej Afryki, społeczność międzynarodowa ustaliła zakres, w jakim państwa mogą wykorzystywać własne lasy do kompensowania swojej emisji CO2. Każdemu posiadającemu lasy państwu wyznaczono ilość CO2, którą jego lasy powinny sekwestrować. Jeżeli faktyczne pochłanianie CO2 będzie większe od wyznaczonej ilości, państwo może wykorzystać część nadwyżki do skompensowania swojej emisji CO2. Jednak poziom kompensacji może maksymalnie wynosić tylko 3,5% ilości CO2 wyemitowanego przez dane państwo w roku 1990.

W ciągu ostatniego roku ilośćCO2 zakumulowanego w fińskich lasach wzrosła o 47 mln ton, co stawi równoważnik ok. 52 mln m3 drewna. Jeżeli roczne pochłanianie nie osiągnie fińskiego referencyjnego poziomu sekwestracji, równego 20 mln ton CO2, Finlandia będzie musiała kupić prawa do emisji CO2. Z kolei maksymalny dopuszczalny poziom wykorzystania nadwyżki sekwestracyjnej na potrzeby kompensacji emisji CO2 wynosi w przypadku Finlandii zaledwie 2,5 mln ton CO2, co jest równoważne 2,7 mln m3 drewna. Tymczasem w ciągu ostatnich kilku lat zapas drewna w fińskich lasach przyrastał o 35–40 mln m3 rocznie. Tak więc Finlandia może wykorzystać jedynie kilka procent swojej nadwyżki sekwestracyjnej.

– Dobre jest przynajmniej to, że udało nam się uzyskać 20-milionowy poziom referencyjny – mówi Veikko Marttila, dyrektor ds. środowiska w fińskim Ministerstwie Rolnictwa i Leśnictwa. – Sytuacja byłaby o wiele gorsza, gdyby naszym poziomem referencyjnym było 35–40 mln ton CO2. Zdaniem dyrektora Marttili, największe różnice między porozumieniem w Durbanie a protokołem z Kioto dotyczą podejścia do kwestii ubywania powierzchni leśnej. W Finlandii przeznacza się na pola, tereny osiedlowe i drogi ok. 20 tys.ha gruntów leśnych rocznie. Jest to równoważne rocznej emisji blisko 4 mln ton CO2. Do kompensacji tej emisji Finlandia mogła do tej pory wykorzystywać pochłanianie CO2 przez lasy. Nowe porozumienie tego nie dopuszcza. To może komplikować racjonalną gospodarkę gruntami w Finlandii. A jest to unikalne państwo wśród sygnatariuszy porozumienia w Durbanie: praktycznie wszystkie fińskie inwestycje infrastrukturalne muszą odbywać się kosztem powierzchni leśnej, ponieważ lesistość Finlandii sięga 86%.

Konsekwencją porozumienia w Durbanie jest możliwość zwiększenia rocznego rozmiaru pozyskania drewna w Finlandii do poziomu 70 mln m3 (w ostatnim roku fińskie pozyskanie drewna wyniosło 58,3 mln m3). Jednak uzgodniona w Durbanie polityka klimatyczna zasadniczo nie służy hodowli lasu. Nie premiuje ona bowiem utrzymywania zdrowych i produktywnych lasów. Nie przewiduje również bodźców do wzmożenia ochrony lasu.

źródło: www.forest.fi

Finlandia

Metsähallitus nie daje za wygraną

Państwowe Gospodarstwo Leśne „Metsähallitus” nie ustaje w swoich staraniach o odszkodowanie za straty poniesione w latach 1997–2004 w wyniku zmowy cenowej fińskich firm drzewnych. W grudniu 2011 r. Metsähallitus wniósł do Sądu Okręgowego w Helsinkach uzupełnioną skargę przeciwko firmom Metsäliitto, Stora Enso i UPM-Kymmene. Łączna kwota roszczeń Metsähallitusa sięga 159,4 mln euro.

W grudniu 2009 r. fiński Sąd Handlowy orzekł, że trzy ww. firmy drzewne stosowały w latach 1997–2004 niedozwolone praktyki kartelowe na rynku drewna okrągłego. Zmowa kartelowa objęła 100% fińskiego rynku papierówki i 80% rynku drewna okrągłego. Firmy drzewne wymieniały się np. informacjami o stanie i treści swoich negocjacji z Metsähallitusem. Sąd Handlowy nie określił jednak wysokości strat poniesionych przez gospodarstwa leśne.

Blisko dwa lata temu Metsähallitus, największy sprzedawca drewna w Finlandii (8% udział w rynku), zdecydował się na podjęcie działań zmierzających do uzyskania odszkodowania za poniesione straty. W odróżnieniu od innych fińskich gospodarstw leśnych Metsähallitus sprzedaje drewno nie na pniu, lecz loco zakład. Ceny drewna negocjowane przez Metsähhalitusa obejmują więc także koszty pozyskania, zrywki, transportu i usług logistycznych. W związku z tym skutki zmowy cenowej były dla fińskich lasów państwowych szczególnie dotkliwe.

W celu oszacowania wielkości strat Metsähallitus zamówił ekspertyzy u trzech niezależnych specjalistów w dziedzinie ekonomii i ekonomiki leśnej. Wszystkie ekspertyzy wykazały, że kartel przemysłu drzewnego przysporzył Metsähallitusowi znacznych strat finansowych. Rada nadzorcza Metsähallitusa postanowiła zażądać odszkodowania od spółek, które tworzyły kartel, i w styczniu 2011 r. wystosowała do nich osobne wezwania do negocjacji. W marcu 2011 r. Metsähallitus zdecydował się wytoczyć firmom Metsäliitto, Stora Enso i UPM-Kymmene proces o odszkodowanie.

źródło: www.metsa.fi

Austria

Georg Schöppl członkiem zarządu ÖBf do 2017 r.

Rada nadzorcza Austriackich Lasów Związkowych SA (ÖBf) jednogłośnie powołała Georga Schöppla na stanowisko członka zarząduÖBf na następne pięć lat. Georg Schöppl (45 l.), który w składzie dwuosobowego zarządu ÖBf jest od roku 2007, będzie – tak jak dotychczas – odpowiedzialny za finanse, nieruchomości i energię odnawialną. Przed objęciem funkcji w zarządzie ÖBf Schöppl był prezesem zarządu firmy Agrarmarkt Austria.

Spółka akcyjnaÖBf gospodaruje w lasach stanowiących własność Republiki Austrii (514 tys. ha gruntów leśnych, w tym 350 tys. ha lasów gospodarczych), zatrudniając ok.1200 pracowników. Kontrolę nad działalnością zarządu spółki ÖBf sprawuje rada nadzorcza, która liczy sześciu członków. W jej składzie jest trzech przedstawicieli austriackiego Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa, Środowiska i Gospodarki Wodnej, jeden przedstawiciel Ministerstwa Finansów i dwóch reprezentantów pracowników ÖBf. Rada nadzorcza powołuje członków zarządu ÖBf w trybie określonym w austriackiej ustawie o publicznych konkursach na stanowiska w organach spółek kapitałowych.

źródło: www.bundesforste.at

Turyngia, Niemcy

Przedsiębiorstwo „Lasy Turyngii” na starcie

Od 1 stycznia „Lasy Turyngii”, dotychczas będące specjalistyczną gałęzią administracji landu, rozpoczęły działalność w formie przedsiębiorstwa państwowego. Nadleśnictwa (28 jednostek składających się z 299 leśnictw) nadal jednak będą pełniły podwójną rolę, zarówno gospodarując w lasach państwowych Turyngii (223 tys. ha), jak i wykonując zadania publiczne (nadzór lasami niepaństwowymi i inne funkcje podyktowane interesem ogółu). Obecnie „Lasy Turyngii” zatrudniają 1600 osób.

Przedsiębiorstwo „Lasy Turyngii” podlega Ministerstwu Rolnictwa, Leśnictwa, Środowiska i Ochrony Przyrody. Organami przedsiębiorstwa są: rada nadzorcza, zarząd i kolegium doradcze. W skład 10-osobowej rady wchodzi czterech przedstawicieli ministerstwa właściwego do spraw leśnictwa (w tym przewodniczący i wiceprzewodniczący rady), dwóch przedstawicieli parlamentu Turyngii, jeden przedstawiciel ministerstwa ds. finansów, dwóch reprezentantów personelu przedsiębiorstwa, jeden ekonomista lub ekspert leśny niezależny od „Lasów Turyngii”, delegowany przez ministerstwo ds. leśnictwa. Kadencja rady nadzorczej trwa 5 lat. Pełnienie funkcji jej członka jest nieodpłatne (zwracane są tylko stosowne koszty). Rada wyznacza strategiczne cele działalności przedsiębiorstwa.

Dwuosobowy zarząd przedsiębiorstwa „Lasy Turyngii” powoływany jest przez radę nadzorczą. Możliwe jest powołanie ponowne. Członkowie zarządu muszą posiadać wyjątkowo gruntową wiedzę ekspercką z zakresu leśnictwa. Zarząd zobowiązany jest do kierowania przedsiębiorstwem zgodnie z zasadami gospodarności, oszczędności i solidności kupieckiej.

Kolegium doradcze „Lasów Turyngii” doradza radzie nadzorczej i zarządowi przedsiębiorstwa. W skład kolegium wchodzą przedstawiciele ministerstw ds. leśnictwa i ochrony przyrody, reprezentanci frakcji parlamentu Turyngii oraz przedstawiciele samorządów, lasów niepaństwowych, Turyngeńskiego Związku Łowieckiego, przemysłu drzewnego, organizacji ekologicznych, nauki leśnej i personelu przedsiębiorstwa. Pełnienie funkcji członka kolegium jest nieodpłatne.

źródło: www.thueringen.de/de/forst/

Opr. A.S.